Vrijlevende wortelaaltjes
VRIJLEVENDE WORTELAALTJES
| Latijnse benaming : | Trichodorus sp.; Paratrichodorus sp.;
Longidorus sp. |
| Familie : | Trichodoridae; Longidoridae |
| Nederlandse benaming : | Vrijlevende wortelaaltjes |
| Franse benaming : | Nématodes libres des racines |
| Engelse benaming : | Free-living nematodes |
| Duitse benaming : | Wandernde Wurzelnematoden |
Algemeen
Vrijlevende wortelaaltjes zijn weinig teeltgebonden, doch sterk grondgebonden.
Aantastingen zijn vooral bekend in marine gronden in Nederland, waar de schade
zo groot kan zijn dat de teelt volledig kan mislukken.
Symptomen
In de loop van het voorjaar worden de bietenwortels beschadigd. De aangetaste
planten sterven niet af, maar blijven achter in hun ontwikkeling en vertonen
een sterk vertakt wortelstelsel, waarbij de zijwortels horizontaal voortgroeien
en lengtes van meer dan 1 m kunnen bereiken. Penwortels ontbreken totaal.
Levenswijze
Vrijlevende wortelaaltjes zijn draadvormig en ongeveer 1 mm lang, behalve de
aaltjes van het geslacht Longidorus, die 4 mm meten (Figuur 3.86.).
Het zijn vrij in de grond bewegende uitwendige parasieten, die van buitenaf de
wortelcellen uitzuigen.
De eieren worden in de grond gelegd en zowel de larven als de volwassen dieren
kunnen zich met een groot aantal plantensoorten voeden.
Voorkomen en bestrijden
Als gevolg van de grote waardplantenreeks is een aangepaste vruchtwisseling om
schade door vrijlevende wortelaaltjes te voorkomen niet mogelijk.
Het gebruik van nematiciden geeft bevredigende resultaten, maar soms kan het
noodzakelijk zijn suikerbietenteelt op sterk besmette percelen achterwege te
laten.
Bron : KBIVB - IRBAB